Egypte is een republiek met aan het hoofd een president. Deze president wordt gekozen voor een ambtstermijn van 6 jaar aan de hand van publieke nominaties. De uitvoerende macht is in zijn handen en hij wijst één of meerdere vice-presidenten, een premier en een ministerraad aan. De wetgevende macht wordt gevormd door een 444 hoofden tellend orgaan. Zij worden gekozen voor een ambtstermijn van 5 jaar. De helft van deze groep is afkomstig uit de werkende klasse en de aanwezigheid van vrouwen is verplicht. Aan de hand van de nominaties afkomstig van het volk, kiezen zij de president. Als laatste bestaat er nog een adviesorgaan, de Shura, en die bestaat uit 210 leden. De landbouw vormt voor Egypte een grote bron van inkomsten, maar anders dan vroeger is het land niet meer in staat om in zijn eigen behoeften te voorzien en moeten er ook produkten uit het buitenland geïmporteerd worden. De jaarlijkse explosieve groei van de bevolking is de oorzaak daarvan. Deze maakt elke vooruitgang ongedaan en zorgt bovendien voor een zorgwekkende inflatie. Ongeveer 40% van de totale bevolking werkt in de landbouw. Een andere belangrijke bron van inkomsten is het toerisme. De fascinerende geschiedenis, de vele bezienswaardigheden en het warme weer trekken ieder jaar weer duizenden mensen en zij vormen een grote bron van geldverschaffers. Ook aan tolgelden van het Suez-kanaal wordt aardig verdiend. Verder winnen ook de mijnbouw en industrie aan belangrijkheid. Inmiddels is zo’n 22 procent van de totale beroepsbevolking werkzaam in deze sector. De winning van gas vormt de grootste bron van inkomsten.